Przyszedł czas na pierwszy trening dziewczyn. Zabrałam je na tę łąkę, gdzie wybrałam się razem ze Skipper. Tym razem południe spędziłam na znoszeniu tam potrzebnych przedmiotów. Jednym z nich była drewniana plandeka przykryta kilkoma kocami, gdzie kazałam usiąść wampirzycy.
- Twoje zadanie polega na przełamaniu mojej blokady - wskazałam palcem na skroń - w czasie gdy ja skupię się na Iss. Ok?
- To będzie proste - uśmiechnęła się siadając na wyznaczonym miejscu.
- W twoim przypadku natomiast - zwróciłam się do Issabelli - popracujemy nad cechami fizycznymi. Co już zauważyłaś? Czym różnisz się od innych?
Wsadziła ręce do kieszeni kurtki, podczas gdy Skip próbowała dostać się do moich myśli.
- Siła. Szybkość. Refleks. Trochę lepszy słuch, wzrok...
- Dobrze, jak na początek. Rozumiem że nie potrzebujesz rozgrzewki?
Uśmiechnęła się. Dobrze rozumiem.
- Na następne lekcje przeniesiemy się do jakiegoś pomieszczenia, ale teraz chcę zobaczyć twoje granice. Ile potrafisz. Na początek może wyścig, do tamtego wzgórza - wskazałam ręką miejsce oddalone o jakieś pół kilometra. - j lecę, ty biegniesz. Gotowa?
Skinęła głową i obróciła się we wskazanym kierunku. Zdjęła fioletową bluzę i rzuciła nią w Skipper, która złapała materiał i odłożyła obok siebie.
- Trzy, dwa jeden, start! - wykrzyknęłam i wystartowałyśmy.
Już na początku zdobyłam sporą przewagę machając skrzydłami, ale w połowie trasy Skip uderzyła w barierę ze zdwojoną siłą i zdekoncentrowałam się zwalniając. Iss wykorzystała to i po chwili dostrzegłam ją przed sobą. Wyrzuciłam wampirzycę z głowy brutalnie i całą siłę wykorzystałam na dogonienie nastolatki. Udało mi się to dopiero na mecie.
- Brawo - wylądowałam tuż obok niej. - Nieźle jak na pierwszy raz. Zazwyczaj pewnie nie masz jak ćwiczyć, prawda?
- Na treningach i wf-ach muszę się ograniczać - potwierdziła. - A potem ograniczają mnie szlabany. Zresztą nigdy nie widziałam potrzeby jeszcze bardziej odstawać od innych.
- Zmienimy to. A teraz...
Skierowałam swoje myśli ku Skipper i kazałam jej ustawić przywiezioną wcześniej tarczę naprzeciwko nas. Nie zmusiłam jej do tego. Po prostu poprosiłam. Zrobiła to , podczas gdy ja podleciałam do rosnącego obok dębu i ściągnęłam z jego gałęzi łuk i kilka strzał.
- Wiem, trochę staroświeckie, ale nie miałam jak załatwić czegoś lepszego - skrzywiłam się podając narzędzie Iss. - Cel jest prosty - traf w tarczę.
- Nigdy nie strzelałam z łuku - odparła nastolatka biorąc go w ręce.
- Ja też nie - wzruszyłam ramionami - więc masz dodatkowe wyzwanie.
Udało jej się po kilku minutach i czterech filmikach z internetu. Wreszcie podniosła łuk, naciągnęła ostatnią strzałę (resztę posłała do diabła, ale nie w tarczę) i puściła. Usłyszałam cichy świst. Widziałam, jak strzała leci i trafia. W sam środek.
- Super! - wyciągnęłam do niej rękę, a ona przybiła mi piątkę. - Jak tak dalej pójdzie to nie będę miała czego z tobą ćwiczyć.
Roześmiała się oddając mi łuk. Odpowiedziałam jej tym samym, ale szybko zamilkłam czując, jak Skip prawie wślizgnęła się cichaczem do mojego umysłu. Prawie. Mało brakowało. Wykorzystała fakt, że o niej zapomniałam. Mała cwaniara. Znów kazałam jej sprawdzić gdzie rośnie pieprz i zwróciłam się do Iss.
- Jeśli będziesz trenować codziennie, będzie ci łatwiej panować nad emocjami w domu i szkole. A skoro o tym mowa, to chyba czas, żebyś poznała swojego ojca.
Issabella spojrzała na mnie szeroko otwartymi oczami. Czyżby bała się tego spotkania?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz